Women of the Walls...

 “Rahel's Tomb” my 'eternal' abode

There is eternal silence, so I hoped

Yes, there is silence, pure and innocent

Yet, I am disturbed by the silent

whispers outside my tent

I finally broke the walls of my house

when the whispers turned cries and screams

Now I stand outside my broken walls

Surprised to stand in-between two yeoman walls

On my left, I see a huge wall

Men standing, very small

I long to touch the mighty stones

to read the stories of my ancestors

I see my sisters longing too

to feel the divine from the close

Prohibited! I am terribly shocked!

My sisters are prohibited in their own land

to see the mighty presence of their own God!

I now turn to the other side

to find my sisters on the country yard

I see another mighty wall

Prohibited! I am terribly troubled!

I am prohibited of meeting my friend!

Oh, how dearly I long to dance with her...

I dreamed long to sing with her...

But we are prohibited to meet each other!

Yet, I hear their shouts to touch the wall

And I hear their screams to break the wall

But they stand helpless, just like me

I am dead and buried next to their bodies

And they are buried alive next to my body

My spirit joins them singing and dancing

standing next to the separating wall

My soul joins their chorus shouting and protesting

leaning towards the temple wall

Oh, how dearly I long to see

the day we're finally free

No wall might prohibit us

from standing before divine refuge...

love, faith and the clouds...

when i look at those clouds in the sky

i have faith in my love that sets me free

i feel, i am that moving cloud

just flying into an everlasting end

into an eternal universe with you, my love

if you see the clouds there above in the sky

remember that it is me

taking a ride to see you from above

to feel the beauty in your eyes below

that sets me free from pain and misery

when i look into your eyes, i see a different world

when i stare deep in your eyes, i am set free like a cloud

each time i look at your eyes, i am newly born

in a new world, a world of peace and solace

i always look into those clouds

an intimate memory i have with them

they sing a new song for me, so melodious

a song of love, they carry from you

taking me into a new world, where love alone rules

i want to share my world with you

i want you to open your eyes and see my new world

i want you to believe that it is our world, a real world

when you see the moving clouds in the sky,

i assure you, it was me trying to bring you to our new world

our worlds are no more separated

we are one, one body, one world and one poem

we are set free, just like those clouds

do you remember, how close we were

sharing the same time through our gentle voices

though our bodies could never touch each other?

i knew that you were in the arms of another

but for my love to you, how does it matter?

such a twist of our fate cannot keep our souls apart

whether our bodies meet one day or not

i am sure that we stand there before God silently

giving thanks for making us to love unconditionally

do you believe that the time will come soon

when the natural flow of our love will reign supreme?

God will set the time that is right for us

we should wait, we will have to

for our own sanity, for our own sanctity

do you look at those clouds?

they will kiss the earth, when their time comes

until then they keep moving...

in love, there is no going back

we must keep moving, constantly believing...

ಕನಸಿನೊಡನೆ ಒಂದರೆಕ್ಷಣ...

ಇಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿಯೇ ಬಿಟ್ಟಿರುವೆ
ನಿನ್ನೊಡನೆ ಒಂದರೆ ನಿಮಿಷ ಮಾತಾಡಲೇ ಬೇಕೆಂದು
ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು, ಕಣ್ಣೀರು ಹರಿಯುವ ಮುನ್ನ
ಮಾತು ಜಗಳದಲಿ ಕೊನೆಯಾದರೆ ಕ್ಷಮೆಯಿರಲಿ
ಕಡೆಗೆ ಕೇಳಲು ಕಷ್ಟ, ಈಗಲೇ ಕ್ಷಮಿಸಿಬಿಡು ನನ್ನ

ಕನಸೇ, ಕೇಳಿಲ್ಲಿ, ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ನನ್ನದೊಂದು ಪುಕಾರು
ರಾತ್ರಿಯೆಲ್ಲಾ ರಮಿಸಿ ಮುಂಜಾವಿಗೆ ಮಾಯವಾಗುವ
ನಿನ್ನ ಪರಿ ನನಗೊಂದು ಅರ್ಥವಾಗದ ವಿಚಿತ್ರ ಒಗಟು
ಈಗೀಗ ಕಣ್ತೆರೆಯಲೂ ಭಯ, ಎಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಮದುರ
ಮಾರ್ಧವತೆ ಮಧ್ಯದಲ್ಲೇ ಮೌನವಾಗುವುದೋ ಎಂದು

ಹೇಳು, ಯಾಕೆ ನನ್ನೊಳಗಿಂಥಾ ಅಪರಾಧಿ ಭಾವ?
ಧರ್ಮದ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾತಿಸೂಕ್ಷ್ಮಗಳ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟವಳು ನೀನೇ ತಾನೇ?
ನೀತಿ-ನ್ಯಾಯಗಳ ಗಾಳಕ್ಕೆ ಸಿಗದ ಗಂಧರ್ವ ಕನ್ಯೆ ನೀನು
ಎಂದಲ್ಲವೇ ನಿನ್ನ ಅಷ್ಟೊಂದು ನಂಬಿದೆ, ಪ್ರೀತಿಸಿದೆ?
ಹೇಳು, ನನ್ನನೀ ಪರಿ ಕಾಡುವುದರ ಮರ್ಮವಾದರೂ ಏನು? 

ನೀನೊಡನಿರುವಾಗ ಜಗತ್ತು ಅದೆಷ್ಟು ಸುಂದರ
ಎಲ್ಲವ ಮೀಟುವ ಎಲ್ಲರ ಮೀರುವ ಅತೀವ ಛಲ
ಯಾರ ಅಂಕೆಗೂ ನಿಲುಕದೆ ನಿರಾತಂಕವಾಗಿ
ಏರುತ್ತಾ, ಹಾರುತ್ತಾ, ಎಲ್ಲೆ ಮೀರಿ ಪದತಟ್ಟುವ ಬಲ
ಕಣ್ಣು ತೆರೆದಾಗ ಮತ್ತದೇ ಬೀಭತ್ಸ ಸತ್ಯ, ನೀ ಜೊತೆಯಲಿಲ್ಲ... 

ಇಂದು ನೀ ನೀಡಲೇಬೇಕು, ಕಡೇ ಪಕ್ಷ ಒಂದಾದರೂ ಸಬೂಬು
ಕನಸು ನೀ ಕನಸಾಗಿಯೇ ಸಾಯುವ ತವಕವೇ?
ಅಲ್ಲ, ಅಪ್ಪಿ ತಪ್ಪಿ ನನಸಾದೇನೆಂಬ ಭಯವೇ?
ಇಲ್ಲ, ಇವನಿಗೆಲ್ಲಿ ಅರಸನಾದೇನೆಂಬ ಭ್ರಮೆಯೇ?
ಹೇಳು, ಯಾಕೀ ಪರಿ ನನ್ನ ಸಾಯಗೊಡದೆ ಕೊಲ್ಲುವೆ?

ಉತ್ತರ, ಸಬೂಬು ಇಲ್ಲದಿರೆ ಹೋಗಲಿ ಬಿಡು,
ಪಾಪ, ನನ್ನಂತೆ ನೀನೂ ಅಸಹಾಯಕಳೋ ಏನೋ
ನಿನ್ನೊಳಗೂ ಉಂಟೇನೋ ಅದೆಷ್ಟೋ ಸಾವಿರ ನೋವು
ಆದರೊಂದು ಬೇಡುವೆ ನಿನ್ನ, ಇಲ್ಲ ಎನ್ನದಿರು ಕನವೇ,
ನಿನ್ನದೇ ಆಲಾಪನೆಯಲ್ಲಿ ಸದಾ ನಿದ್ದೆ ಹೋಗಿಬಿಡುವ
ಕಣ್ತೆರೆಯದೇ ಕನವರಿಸುವ ಕಲೆಯೊಂದ ಹೇಳಿಕೊಡುವೆಯಾ ನನಗೆ?

ಸಾವು ಮತ್ತು ನೀನು...

ಬಯಸಿದ್ದು ಬಾರದೆ ಬರೇ ಭಯವೇ
ಬದುಕ ಬೆನ್ನಟ್ಟಿ ಬಂದಾಗ
ಬೆಚ್ಚಿ ಬಿದ್ದ ಆ ಎದೆಯನ್ನು ಆಲಂಗಿಸಿದ್ದು
ಪ್ರಜಾಪತಿಯ ಪೌರುಷವೂ ಅಲ್ಲ
ಪಾದ್ರಿಯ ನೀತಿಬೋಧೆಯೂ ಅಲ್ಲ
ತಾತ್ವಿಕನ ನೇತಿಪ್ರೇತಿಗಳೂ ಅಲ್ಲ
ಪ್ರೀತಿ-ಸಂಗಾತಿಯಂತೂ ಮೊದಲೇ ಅಲ್ಲ
ಅದು ಬಯಕೆ ಪರಿದಿ ಮೀರಿದ ಆ ಸಾವು
ಜನುಮದಷ್ಟೇ ದಿಟವಾದ ಜೀವದಷ್ಟೇ ಸವಿಯಾದ
ಸದಾ ಸನಿಹನಿಂತ ಸಂಗಾತಿ ಆ ನಿನ್ನ ಸಾವು

ರಾಜನೀತಿಯಲಿ ಅನೀತಿಯದೇ ರಾಜ್ಯಭಾರ
ಪ್ರಜಾಪತಿ ಇಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನಲ್ಲ ಇಬ್ಬರಲ್ಲ
ಪಾದ್ರಿಗಳೋ, ಬೀದಿ ತುಂಬಾ ಅವರದೇ ಹಾವಳಿ 
ಉಪದೇಶಕರಿಗೆ ಕೊರತೆಯುಂಟೇ ನಮ್ಮೂರಲಿ
ಪ್ರೇಮಿಗಳು ಫರ್ಲಾಂಗಿಗೊಬ್ಬರಂತೆ
ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನ ಬಗೆಬಗೆಯ ಕಾಮದ ಜೊಲ್ಲಿಗೆ
ಅನಿವಾರ್ಯ ಸೆರಗು ಚಾಚುವ ಸೂಳೆ
ಸಾವನ್ನು ಇಷ್ಟೊಂದು ಪ್ರೇಮಿಸುವ ಹಸುಳೆ
ನೀ ಮಾತ್ರ ಇಲ್ಲಿ ಈಗ ಒಬ್ಬಳೇ...

"ನೋವೆಲ್ಲಾ ಕೊನೆಯಾಗುವ ಒಂದೇ ಮಾರ್ಗ
ಸಾವಲ್ಲದೆ ಇನ್ನಾವುದು ಹೇಳೋ ಮಿತ್ರ"
ಒಗಟು ಒಗಟಾದ ನಿನ್ನ ಒರಟು ಹುಂಬುತನಕ್ಕೆ
ಮರುಗಿ ನಾ ನಿನ್ನ ಬಯ್ಯುವೆ, ಗುದ್ದುವೆ
ನಿದ್ದೆಯಿಂದ ಎಚ್ಚರಾದಾಗ ಒಳಗೊಳಗೇ ನಡುಗುವೆ 
ಸದ್ದು ಮಾಡಿ ನಿನ್ನ ಕೂಗಬೇಕೆನಿಸುತ್ತದೆ
ಸಾವ ಅಪ್ಪಿರುವವಳಿಗೆ ಯಾವ ಕೂಗು ಏನಂತೆ
ಸದಾ ಸುಖಿಯಾಗಿರುವ ನಿನ್ನ ಬಯಕೆ
ಸಾವಿನಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ತಿಯಾಗುವುದೇ?

"ಯಾಕಾಗದು? ಯಾಕಾಗಕೂಡದು?
ಸಾವು ಜೀವದ ಕೊನೆಯಾದರೆ
ಬುದ್ಧ, ಗಾಂಧೀ, ಕ್ರಿಸ್ತರು ಹುಟ್ಟಿಯೇ ಇಲ್ಲ"
ನಿನ್ನೀ ಬೋಧಕ್ಕೆ ಏನನ್ನುವರೋ ನಮ್ಮ ಪ್ರಜಾಪತಿಗಳು 
ರಾಜನೀತಿಯಲಂತೂ ಈ ಚರ್ಚೆಗೆ ಪುರುಸೊತ್ತಿಲ್ಲ
ಪಾದ್ರಿಗಳಿಗೀ ಪಾಶಾಂಡ ತರ್ಕ ಸಂಬದ್ಧವಲ್ಲ
ಮೋಹಿ ಪ್ರಿಯಕರ ಇನ್ನೂ ಅಮಲಿನಿಂದಿಳಿದಿಲ್ಲ
ನೀ ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತಿರುವೆ, ಅಭೀತ ನಿರಾಳ 
ಸಾವ ಬಿಗಿಹಿಡಿದ ನೀನೀಗ ಒಬ್ಬಂಟಿಯೇನಲ್ಲ...

a snowy-winter-day...

it’s now winter again

after spring, summer and autumn

the winter is back again

a season my dream was born

yes, it was a snowy-winter-day

white, white, and white…

how i wondered day and night

can be a dream delivered

outside of a dark closet?

a dusky dream with snowy-light?

everything is possible

in this snowy-white-land

cubby-holes turn into sea-shores

and temples into thug-bars

no wonder, if dream becomes decease

it was a snowy-winter-day

a day my dream was born

and it is now back again

a snowy-winter-day, a day my dream is torn

between living and leaving

birth was not an easy course

as a mother, i was aware of this

but birth in a snowy-white-day!?

i saw the snowstorm ruling out

the power of my child in a gloomy-dark-night

why lament the snowy-winter-day

why curse the deceased dream this way

what have i brought along to lament

what am i leaving behind to curse

just strive to survive another snowy-winter-day

a secret...

there is something
a thing i don't understand
yet i am affected by it
occupied, dominated...
the fact is that
i don't understand that fact
and i call it a secret...

i travel miles after miles
in search of that point
where i want to meet
all that i strive for
and all that i am affected by
and suddenly i realise
the point is lost
where that secret once began

what did i believe so far?
thousands of explorations
didn't help me to gather
those essential seeds 
of faiths, beliefs and affirmations
frustrated, angered and broken
the strive went on and on
to chase that haunting secret

it is now a nightmare
so dreadful and terrifying
disturbed by stripped bodies
troubled by weeping eyes
scarred of dry bones
yet, i don't give up
i am still going on
to define the undefinable
to bear the unbearable
striving to unravel that secret

we 'know' each other...

did we share a single roof

did we cross the same floor

did we possess a sole landscape

yet we are not separated from each other

we owe each other an explanation,

our feelings need a genuine narration,

yet it should not be deemed indecorous

and unduly familiar, because

we are close to each other

we try to sit down and

suddenly we spring up,

but only to sit down again,

though our agitation makes it hard to sit still,

yet we do it, for we are sensitive

not to hurt and trouble each other

how much do we know each other?

that doesn’t matter,

though it is very little, we are sure

that it is very good and dear,

there is beauty and nature,

all kinds of landscapes and feelings,

there we belong to each other

feelings of the forgotten space

thousands of feelings

twittering from the forgotten space

no clue of the source

not out of nowhere though

negotiating the unwanted gulf

provoking and procreating

one’s own eternal self

the space is disremembered

now, it's a question of the past

thrilled by the exhaustive

invitation to be in and with the present

feelings are yet flowing  

but now, in a new direction

disremembered space is something

that doesn’t extinguish from fostering

like the everlasting love

that one is afraid of

none of us have heard or spoken of

there is a timid gap between them

however hard they strive to overcome

the tranquility disappears beyond its

irrelevance and unimportance

more feelings more pain

within a dictionary meaning

of pleasure and passion

perhaps one melts in other’s arms

miles are travelled not always with hope

fear and unease followed the path

certainly the path was blurred

but not the feelings

for they are rooted in that forgotten space

that's all I have to say...

that's all I have to say

when you scream staring at my eyes

"don't you want to flourish?"

a big laughter breaking a long silence!

that's all I have to say

"don't you want to flourish?"

what a funny thought on earth it is!

bothered of my silence

the gaze finds its extreme

troubled of your very existence

"do you want to perish?"

fountain of love dropping down the wet eyes,

flowing through your shivering lips,

helpless, helpless...

yet, that's all I have to say

"neither I want to flourish,

nor I love to perish

I only wish to cherish"

(struggling to find words)

'with you I want to cherish

the sweet memories of our paradise'

with all my heart I wish,

my sweet love, with you to cherish

those wonderful memories

you and I, the makers

of our own universe...

yes, that's all I have to say

ಎಲ್ಲ ಬಲ್ಲವಳು...

ಎಲ್ಲಾ ನಡೆದಿದ್ದೂ ಅಲ್ಲಿಯೇ, ಆ ಪುಟ್ಟ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ

ಎಲ್ಲ ಬಲ್ಲವಳು ಅವಳೊಬ್ಬಳೇ, ಆ ಪುಟ್ಟ ಹುಡುಗಿ
ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತಿದ್ದು, ಕಣ್ಣೆದುರೇ ಕಂಡಳಲ್ಲಾ
ಆ ರಾಕ್ಷಸರ ಅಟ್ಟಹಾಸ...
ಒಂದು ನಿಮಿಷ...! ಅಲ್ಲಿದ್ದವಳು ಇವಳೊಬ್ಬಳೇನಲ್ಲ!
ಕಣ್ಣಿದ್ದೂ ಕುರುಡಾದ ಹೇಡಿ ಜೀವಗಳು ಅವೆಷ್ಟೋ!

ಎಲ್ಲ ಬಲ್ಲವಳು ನಾನು ಮಾತ್ರ...
ಬಾವಿಯ ನೀರು ಬತ್ತಿದ್ದು, ದಾಹ ಇಂಗದೇ ಹೆಚ್ಚಿದ್ದು,
ಸಮಜಾಯಿಷಿಯ ಹಲವು ಯೋಚನೆಗಳು ಹುಟ್ಟಿದ್ದು,
ಮತ್ತವು ಗಳಿಗೆಗೊಮ್ಮೆ ಬದಲಾದದ್ದು, ಕಡೆಗೊಮ್ಮೆ
ಹುಚ್ಚು ಧೈರ್ಯ ಗರಿಗೆದರಿ ನಾಟ್ಯವಾಡಿದ್ದು...
ನನಗೆ ತಿಳಿಯದ ಸತ್ಯ ಮತ್ಯಾರು ತಿಳಿದಾರು!

ನೋವ ಉಂಡೂ ತೆಪ್ಪಗಿರಲು ನಮಗೇನು ತೆವಲೇ?
ನಾವೂ ಕಂಡು ಬೆರಗಾಗಿ, ಕೋಪಗೊಂಡು,
ಸಿಡಿದೇಳ ಹೊರಟಾಗ ಆ ಹುಡುಗಿ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದಿದ್ದರೆ...
ಯುದ್ಧವಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು, ಈ ನಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ
ಎಲ್ಲ ಬಲ್ಲೆನೆಂದು ಆಕೆ ಮೂಗುತೂರದೇ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ
ಏನಾಗಬೇಕಿತ್ತು? ರೋಧನವೇ? ಇಲ್ಲ ಮತ್ತೊಂದು ಕೊಲೆಯೇ?

ರೋಧಿಸುವ ಕಾರಣ ಅರಿತಿದ್ದಿದ್ದರೆ ಎಷ್ಟೋ ಒಳಿತಿತ್ತು
ನನ್ನಮ್ಮ ಅಂದು ಬೊಗಸೆ ನೀರಿಗಾಗಿ ಬೆತ್ತಲಾದಾಗ
ಲುಂಗಿ-ಹರುಕರ ಜೊಲ್ಲು ಉಣಲು ಪ್ರತಿಭಟಿಸಿದಾಗ
ಟಿ.ವಿ ಪರದೆಯಲಿ ಕಂಡಂತೆ ಕಾಣಲಿಲ್ಲವೇ ನೀವು?
ನ್ಯಾಯಾನ್ಯಾಯದ ಜಟಿಲ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ನನ್ನಲ್ಲಿದೆ
ಎಲ್ಲ ಬಲ್ಲವಳ ಕೇಳುವ ಧೈರ್ಯ ನಿಮಗೆಲ್ಲಿದೆ?

ಯುದ್ಧವಾಗಿದ್ದರೆ ಒಳಿತಿತ್ತು, ಆ ಪುಟ್ಟ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ
ಅಲ್ಲಿ ನಡೆದಿದ್ದು ಮಾರಣ ಹೋಮ, ಅಮಾಯಕಳ ಕಗ್ಗೊಲೆ
ಬಾವಿ ನೀರು ಬತ್ತಿದ್ದು ಅಮ್ಮನ ತಪ್ಪೇ

ಬೊಗಸೆ ನೀರಿಗಾಗಿ ರೋಧಿಸಿದ್ದು ತನ್ನ ತಪ್ಪೇ

ಉತ್ತರ ಸಿಗದೆ ಕೇಳುತ್ತಾಳೆ, ಎಲ್ಲ ಬಲ್ಲ ಆ ಪುಟ್ಟ ಹುಡುಗಿ
"ಅಮ್ಮ, ನೀನು ಹಟ್ಟಿಯೊಳಗೇ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ... ?"

rest in peace...

don’t you rest, my soul, the weak fighter?

how long you go on? how long?

one whole day? perhaps, again a whole evening?

yet, it seems not too long, does it?

but, my dear soul, you must rest. and rest in peace!

"peace, what is it?" you pondered often...

don’t you want an answer, my soul, my dear?

don't you stop excavating, my soul, to dig through the past?

you discover each time a new substance, a new ground:

a vibrant passion - the whole story began

a passive cowalking - the story went on

a possessive lovemaking - a strange twist all of a sudden...

where is the time to rest, my soul, my friend? 

new substance, new ground and...

again a new reason to loose your self...

don’t be scared of repetition, my beloved, my soul!

it will repeat. of course, it will.

this world is a repetition of the same saga

it was sung long ago, and was repeated last night

and will be repeated now, at this moment.

my dear, my soul, you must rest!

peace, an answer you are longing for, meets you in rest

don't go on but stay, my soul, stay and rest